Mulhacén (3479 m) Najwyższy szczyt gór Sierra Nevada (masyw Góry Betyckie), kulminacja Półwyspu Iberyjskiego, najwyższy szczyt kontynentalnej Hiszpanii (drugi w ogóle, po kanaryjskim Pico de Teide), trzeci co do wybitności punkt Europy (po Mt. Blanc i Etnie). MDW: 3285 m. Przełęcz Graniczna: Col de Naurouze (Francja) Położenie geograficzne: 37°03′19″N; 3°18′38″W Mapa: Sierra Nevada y Alpujarras, Alpina, 1:40.000 Pierwsze znane wejście: w czasach arabskich Szczyt jest położony w dość odludnym terenie i większość podejść wymaga pokonania sporego dystansu lub deniwelacji. Autor opisuje jednodniowe wejście od południa z miejscowości Capileira z wykorzystaniem wjazdu mikrobusem parkowym na wysokość 2700 m. (serwis funkcjonuje od 2000 r.). Inne propozycje wejść to długa trasa od zach. z Hoya de la Morro (1000 m. sumy podejść, 6 godz.) i wytężająca tura z Trevélez od pd.-wsch. (2000 m. przewyższenia, 6 godz.). Przy wejściach wiosennych należy liczyć się ze sporą ilością śniegu. Bezśnieżny jest zazwyczaj okres lipiec-październik. Ciekawą propozycją jest wejście zimowe z wykorzystaniem nart turowych. Najkrótsze wejście zimą prowadzi od zach., od górnej stacji wyciągów w ośrodku Solynieve na zboczu Velety (ok. 3200). Z kolei zjazd na pd.-wsch. do Trevélez jest uważany za najpiękniejszy w Hiszpanii (ponad 2 km deniwelacji, szerokie zbocze). Dawniej można było przejechać z Capileira do Granady najwyższą drogą w Europie (punkt maksymalny ok. 3100 m.), która trawersuje zbocza Mulhacena i Velety i stanowiła dogodny dostęp do tych szczytów. Obecnie, po utworzeniu parku narodowego (w 1999 r., choć obostrzenia zostały wprowadzone dużo wcześniej), droga ta jest zamknięta dla ruchu publicznego. Po stronie Granady można dojechać do wysokości ok. 2600 m. (Hoya de la Moro vel Albergues), natomiast po stronie Capileira do ok. 2100 m. (droga ma asfalt tylko do ok. 1800 m.). Droga jest natomiast dostępna dla rowerów. Przy wejściu od strony Granady można przenocować w kurorcie narciarskim Pradollano (ok. 2300 m., dojazd szosą z Granady ok. 15 km). Wyciągi narciarskie na zboczach Velety kursują tylko w sezonie zimowym (grudzień-kwiecień). Od szlabanu na Hoya de la Moro (parking, autobusy z Granady) można wygodnie wejść w 2 godz. na Veletę (3396 m., MDW=306 m.) wykorzystując skróty serpentyn drogi idącej do Capileira. Mulhacén oferuje drogi wspinaczkowe jedynie na swojej północnej, kruchej ścianie o wysokości ok. 400 m. Jest to bez wątpienia interesujący cel zimowy. Podejście pod ścianę jest jednak dość skomplikowane – najbliższa osada (Gűejar Sierra) jest odległa o 15 km, a różnica poziomów do podstawy wynosi ponad 2 km. Drogi wspinaczkowe o deniwelacji 300 m. można znaleźć również na NE ścianie Velety i NW ścianie Alcazaby. Punkt wyjścia: Capileira (ok. 1430 m.), mała osada górska w regionie Alpujarras na pd. zboczach Sierra Nevada. Dojazd samochodem z Malagi 150 km. (droga dwupasmowa tylko do Nerja, potem wąska szosa nad morzem do Solabreña i kręta górska droga odchodząca od szosy Motril-Granada, ok. 2½ godz.). Chcąc wyjechać mikrobusem parkowym do Alto de Chorillo vel Mirador de Trevélez (ok. 2700 m.) należy wcześniej zarezerwować telefonicznie miejsca w Servicio de Interpretación Ambiental (telefon: +34 686 414576, +34 958 763486, mail: picapileira@oapn.mma.es). Trudno przy tym liczyć na znajomość angielskiego przez przedstawiciela parku. Bilet w obie strony 7,50 euro (2006), wyjazd rano o 8:30, powrót 16:15, czas przejazdu 1 godz. (godziny mogą ulec zmianie). Wejście południowy grzbietem Deniwelacja 770 m., 1¾ godz., bez trudności technicznych, mimo braku znaków orientacja prosta (kopczyki, ślady perci). Uwaga: na całej trasie brak wody. Marsz zaczynamy na „przystanku” mikrobusu (rówienka przy drodze Capileira-Granada położona na pd. grzbiecie Mulhacena, wys. ok. 2710 m.). Z miejsca startu nie widać głównego wierzchołka, a jedynie pd. przedwierzchołek (3366 m.). Droga prowadzi szerokim pd. grzbietem szczytu. Szutrową drogą 200 m. do rozgałęzienia (w lewo odchodzi droga do schroniska Porquiera , ok. 2500 m.). Tu z drogi w prawo na zbocze, którym wprost w górę śladami perci, przecinając serpentyny bocznej drogi szutrowej, do grupy skał, gdzie wspomniana droga odchodzi w prawo i kończy się na równi grzbietowej (ok. 3050 m., ¾ godz.). Skałki omijamy od prawej (w nich kamienna koliba) i podążamy lekko ku górze do charakterystycznej grupy głazów (ok. 3200 m.) u stóp stromszego zbocza podchodzącego pod pd. wierzchołek Mulhacena. Zboczem percią w zygzak do miejsca, gdzie widać słupek triangulacyjny na pd. wierzchołku (ok. 3275 m.) i łagodniej kamienistym stokiem na pd. wierzchołek (ścieżka omija kulminację od lewej, ok. 3350 m., ½ godz.). Tuż za pd. wierzchołka od prawej dochodzi szerszy trakt z dolinki Siete Lagunas (wariant szlaku z Trevélez). Traktem tym, szerokim i płaskim grzbietem pod skały szczytowe (ok. 3450 m., ½ godz.). Od lewej dochodzi ścieżka z Laguna de la Caldera (szlak od strony Velety). Wierzchołek tworzą nastermane bloki, na które można wejść od wsch. strony (kilka metrów 0+). Na szczycie betonowy triangul. W nyży pod triangulem kapliczka. W pobliżu murki z kamieni dające osłonę od wiatru. Zejście prowadzi tą samą drogą (1½ godz.) albo stromą ścieżką na zach. do Laguna de la Caldera, gdzie spotykamy drogę Granada-Capileira, którą na pd. spowrotem do Alto de Chorillo (nieco dłużej). Lista wybitnych trzytysięczników Sierra Nevada (w nawiasie wysokość i MDW): 1. Mulhacén (3479/3285) 2. Veleta (3396/406) 3. La Alcazaba (3364/177) 4. Pico de Cuervo (3145/177) 5. Puntal de Vacaraes (3143/100) 6. Cerro del Caballo (3011/113) © Piotr G. Mielus, 8/09/2006

<<< powrót <<< członkowie <<< wyprawy <<< korona tatr <<< galeria <<< opisy wke <<< kronika tatrzańska <<< poczta

© WKE webmaster